از مجموعه ی عیدانه

سرانجام در یافتم

همه ی روزهایی که به پایت

 خاطرات رویایی شعر گونه ام را بافتم

                                     اشتباه کردم !

                                     دریافتم اما افسوس

                                    که تو عشق نایاب دیروز من

                                    بزرگترین حماقت تاریخ قلب من بودی !

چشم بر هم گذاشتیم بی هیچ صبر هفتمین سال آمد

خاطرات در هم و بر هم گشتند دلمان سخت شکست

دیروز سیزده بود و شاید اولین باری که من تنها هستم . خانواده به سفر رفته اند و من انقدر همبرگر و کالباس و تخم مرغ خوردم و اینقدر دود سوختگی رو از سر بی حواسی ، چشیدم که کم کم پوست صورتم هم به سیاهی دود شهرم می شود .  در این تنهایی البته بیکار هم نمانده ام ، و بلاخره موفق به تایپ و طراحی دومین مجموعه ی شعرم با عنوان عیدانه شدم . البته اولی را هم دوباره ویرایش و آماده ی پرینت شد . از این ها گذشته روز سیزدهم فیلم اخراجی ها را هم دیدم و خیلی امیدوار شدم چون تو سیزده بدر هم سالن کاملا پر بود و فقط یک صندلی خالی داشت !

 بهرحال ایام نوروز هم گذشت و من در آغاز سال جدید تصمیم گرفتم اولین پستم رو به یک گرامیداشت اختصاص بدم ...

هفت سال پیش درست روز  هجدهم فروردین سینمای ایران در غم محبوب ترین بازیگر تاریخ خود سوگوار شد و چه قدر تلخ و ناباور پیکر بی جانش پس از هجده سال سکوت هنری در خاک گذاشته شد . محمد علی فردین مردی است که می خواهم با یادش سال جدیدم را در وبلاگ آغاز بکنم . چرا که هرچه باشد زمانی در روزگاری نه چندان دور  این سینما فعال بوده و بازیهایش نیز هر طور که باشد هرگز از یاد پرده های از یاد رفته ی سینماهای کهنه ی شهرستان ها نخواهد رفت . و شاید وظیفه ی خود دانستم که از او بگویم و از آنجا که نخواستم ساده نگری بکنم با مراجعه به چند کتاب مختلف از جمله : فرهنگ سینمای ایران و مجموعه ی 3 جلدی فرهنگ فیلم های سینمای ایران تالیف جمال امید - سال شمار تاریخ سینمای ایران تالیف هما جاودانی - سینمای فردین به روایت فردین تالیف عباس بهارلو و خاطرات محمد علی فردین و خواندن تمامی مطالب مربوط به هنرمند پرکار دهه ی 40 و 50 سینما ، تمام تلاشم را نمودم تا کوچکترین اشتباهی را راجع به فیلمشناسی ، بیوگرافی ، حوادث و اتفاقات پیرامونش را انجام ندهم .

لازم به ذکر است من از آنجا که اعتقاد دارم برای گام برداشتن در مسیر موفقیت و در جاده ی ناشناخته ی پیش رویم ، بعنوان یک بازیگر آماتور و به نوعی وارث این سینما راهی به جز شناخت جریان های سینمایی کشورم از آغاز تا امروز را ندارم . مدت ها شاخص ترین فیلم های قبل از انقلاب که در حدود 85% فیلم های فردین هم شامل می شد ، دیده ام و خرید و مطالعه ی کتاب های نامبرده هم به ابن نظر مربوط می می شود .

نکته ی دیگر این که من بارها در وبلاگ های دیگر مطالب بسیاری راجع به امثال محمد علی فردین و یا جریان های سینمایی خوانده ام  که متاسفانه در پی آن مطالعات در می یافتم بیش از نیمی از آن اطلاعات ساختگی یا اشتباه می باشد . پس تلاش دیگر من استفاده ی درست از اطلاعات مستند در جریان سینمای ایران مربوط به شادروان فردین و دوره ی سینمایی موسوم به مکتب فردین است .

در آخر با امید رضایت شما دوستان همیشگی و ذکر این نکته که این یادبود به منزله ی تائید یا رد هنر مرحوم فردین نیست و لازم دانستم به عنوان یک هنرجوی علاقه مند و برای شناساندن رگه هایی از سینمای ایران به سایر دوستان علاقه مند و به منظور یاد دوباره ی ایشان در هفتمین سالگرد مرگ شان در وبلاگم قرار بدهم و از شما دوستان دعوت می کنم تا با کلیک بر روی گزینه ی ادامه ی مطلب اطلاعات مربوط را ببینید .

راستی عیدتان باز هم مبارک و امیدوارم همواره موفق باشید .

   مرا هم فراموش نکنید که همچون همیشه منتظر نظرات تان هستم .